Een woord over vliegen

posted in: krabbels in de marge | 0

P1030741

We zijn op vakantie geweest. Engeland. Generatie Easyjet. Goedkoop vliegen met de service van vervlogen dagen. Not. Het is goed om te zien dat het moderne vliegtransport intussen net zo eenvoudig is als het vervoer per trein: het vliegtuig was overvol, er was te weinig personeel voor het inchecken, er was een stevige vertraging,  de consumpties kostten een vermogen, met dank aan de optimistisch gehanteerde wisselkoersen voor euro tegen pond, die ons vertelden dat het bij Easyjet nog altijd 2003 was en de pond nooit was gevallen door het Brexit-referendum. De ware utopie doet niet aan werkelijkheid, zo ziet Easyjet het begin van de droomvakantie.

De generatie Easyjet schuift willoos langs talloze veiligheidsmaatregelen, die ons vertellen dat het internationale terrorisme zijn belangrijkste doel, het beïnvloeden en ontregelen van het alledaagse leven, allang heeft bereikt. Jas uit, schoenen uit, bodyscanner, zakken leeg, bagage woelen, fouilleren, streng toegesproken worden over waar je je wel en niet mag bevinden t.o.v. welke lijn dan ook, geen bomgordelgrapjes maken, ik heb stevig op mijn tanden moeten bijten.

Mijn meisje vloog voor de eerste keer. Zij werd niet geplaagd door herinneringen aan rokersplaatsen, gratis consumpties onderweg, geserveerd door vrouwen, die te mooi waren voor de Vogue en sowieso liever iets intellectueel aansprekends gingen doen, dekentjes, knuffeltjes en snoepjes die gul onder de passagiers werden verdeeld, douane, die altijd in was voor een grapje en luchthavenpersoneel, dat klantvriendelijkheid als unique selling point zag. Zij genoot van het uitzicht en kon maar niet stoppen met uit het raam kijken. Waarmee maar weer bewezen is dat het soms handig is om vroeger niet te kennen als je van vandaag wilt genieten.

facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

Leave a Reply