Gazelle Tour Special (1981) – 2

posted in: fietsen | 2

P1030506Deze fiets is misschien wel het beste bewijs voor een fiets die nooit af is. Een mooi Gazelle A-frame uit de top van de toenmalige (1980) middenklasse. Natuurlijk Reynolds 531, Weinmann remmen en – velgen, Sugino crankset, kortom: van alles net niet het toenmalige beste en het vonnis voor het gewicht luidde uiteindelijk 10,2 kg. Toen ik de fiets kreeg had ik hem origineel kunnen houden, maar dat gewicht zat me niet lekker en ik ben een fan van de snelle toerfiets met recht stuur.

Dat was ombouw nr. 1. Alle originele onderdelen gingen eraf, op de voorvork en de remmen na. Toen ik daarmee klaar was en alles verving door modernere onderdelen die ik nog had liggen, kwam het gewicht op 9,9 kg. Psychologisch is die grens van 10 kg belangrijk, maar in termen van lichtgewicht betekent het weinig tot niets. Alleen had ik toendertijd vooral dringend een fiets nodig, omdat het frame van mijn vorige was gebroken en tandenknarsend kwam functie voor vorm. Gelukkig kwamen er andere fietsen bij, die bweinmann 604eter geschikt waren voor de dagelijkse boodschappen, dus langzaam kon ik aan het idee gaan wennen, dat ik er een mooie fiets van wilde maken, en toen ik een folder van Gazelle uit 1981 vond, wist ik in een keer wat mijn missie ging worden. Het Gazelle wedstrijdframe met de Reynolds 945-buizen bracht 8,6 kg op de weegschaal en mijn fiets moest lichter worden.

Nu kosten de onsjes onder de 10 kg een hoop geld en ik ben zowel arm als gierig, dus dat vereiste nadenken bij de aanpak. En vereist, want deel 1 van de ombouw zit er nu weliswaar op, maar de weegschaal staat op 9 kg rond en het duurste gedeelte moet nog komen. Met mijn beperkte budget heb ik er dus 9 ons afgekregen. De  remmen als origineel onderdeel zijn gebleven, maar de voorvork is gesneuveld en vervangen door een 2 ons lichter aluminium exemplaar. De nieuwe vork is tevens ahead, dus ook dat klassieke element is verdwenen. Liever had ik carbon gehad, maar een carbon vork in 1″ is bijna onmogelijk te vinden. De aandrijving werd vervangen door een 2×8 compact drive (44/32 voor, 11-21 achter)  en de crankset werd 1 ons lichter gevijld, daar heb ik me een halve winter mee warm gehouden. De banden zijn licht (170 gr) met extra lichte binnenbanden en de zadelpen is een Rooxx-imitatie, maar wel met hetzelfde gewicht.Met het plaatsen van het nieuwe zadel werd vandaag zogezegd een voorlopig hoogste punt bereikt, daarom is het een feestelijk en edel zadel, de Selle SLR nubuck, klassiek leer met titanium rails en een carbon schaal. Nu heeft mijn fiets ook een stropdas. Of het fietsequivalent van pannenbier, dat mag de lezer zelf uitzoeken.selle slr nubuk

Ook 9 kg is een belangrijke psychologische grens. Even ademhalen voor de volgende stap. Dat wordt een dure. Lichte aluminium wielen moeten 6 ons gaan brengen en de aandrijving wordt veranderd in Ultegra 10 versnellingen, omdat een crankset met geïntegreerde trapas wezenlijk is lichter dan mijn combinatie van crankset + trapas. Deze aanpassing moet nog eens 4 ons brengen en dan zit ik op 8 kg rond. Wat heb ik dan bereikt? Ik heb er dan een betere fiets van gemaakt dan het toenmalige topmodel, dat meer dan 4000 gulden kostte, maar ik zal maar 1500 euro hebben geïnvesteerd. Als gewicht voor een moderne racefiets telt het dan nog steeds niet mee, maar die uitdaging – dus onder de 7 kg – wil ik uiteindelijk wel aangaan.

Voorlopig is dit de basis om mee te werken:

gazelle tour special oktober 2016

 

facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

2 Responses

  1. Marc Tiefenthal

    Dit is er inderdaad een die nooit af is. Maar man, is duizendvijfhonderd euro niet wat veel kosten om er iets van te maken? In elk geval, dat zadel alleen al moet behoorlijk wat gekost hebben. Vooruit met de trappers

    • hardop uitgesproken in een geïsoleerde context is 1500 euro heel veel, maar vergeleken met wat een werkelijk goede fiets kost is het maar weinig. feit is dat als ik 1500 euro in een nieuwe fiets zou investeren, dan zou ik een goedkope carbon- of iets duurdere aluminiumfiets krijgen met matige onderdelen, en qua individualisme zou het ding helemaal ondergaan. momenteel heb ik iets meer dan 400 euro geïnvesteerd en krijg daar een hoop respons en aandacht voor, dat vind ik leuk. het zadel kostte 110 euro. dat is relatief veel geld, maar het past gewoon perfect bij de fiets en nog belangrijker: het zit goed, dus dat kan ik wel wegslikken. daarbij komt: mijn enige andere hobby speelt zich af op de pc en dat is geen hobby waar ik dure hardware voor nodig heb, want programmeren kun je ook op een 486. bovendien ben ik verwend met goede fietsen, mijn vorige fiets was een colnago, die daarvoor was een titanium mountainbike en daarvoor was het een nogal unieke mountain goat whiskytown racer. een ander idee is dat – mocht ik ooit tegen een goedkoop frame met columbus-buizen aanlopen – ik dat zou kunnen voorzien van alles, wat nu op de gazelle zit. nee hoor, ik doe verder geen gekke dingen, dus een goede, unieke fiets mag wel wat kosten.

Leave a Reply