Lost Cat Corona (2017)

posted in: naar de film | 0
Ralph Macchio denkt na. Een van de hilarische momenten in Lost Cat Corona
Ralph Macchio denkt na. Een van de hilarische momenten in Lost Cat Corona

 

Dominic (Ralph Macchio) en Connie (Gina Gershon) zijn hun kat kwijt en Dominic moet hem zoeken, het verhaal is eenvoudig bij te houden. Als zorgverlener voor een autistisch poezenbeest gingen wij natuurlijk vol voor identificatie en warme momenten van herkenning, maar het liep allemaal heel anders. Die kat wist zich wel te redden, maar voor Dominic begon een lange, harde dag vol stokken achter de deur van zijn vrouw, die hem eigenlijk maar een watje vindt. Waarin ze ook wel gelijk blijkt te hebben, dat gebiedt de eerlijkheid te zeggen.

Lost Cat Corona is het verhaal van de wat sullige antiheld, die op een schijnbaar normale dag van de ene in de andere onwaarschijnlijke situatie valt. Daarbij moet hij uiteindelijk existentiële vragen met betrekking tot zijn mannelijkheid oplossen en er ook nog voor zorgen dat die kat thuiskomt. Qua verhaal verschilt het eigenlijk niet zo heel veel van dat van Kevin in Home Alone, maar deze film biedt een intellectuele benadering van humor, dat betekent uiteindelijk dat er de hele film lang niets te lachen valt, maar dat het erg diep gaat. Denk ik. 85 Minuten lang blijf je als kijker zitten met het idee dat het met een andere regisseur, op een andere manier verteld en met minder stroperige dialogen een heel leuke film had kunnen worden. Zo wordt het helaas nooit meer dan een veelbelovend verhaal met goede acteurs, vechtend voor een hopeloze zaak.

Bladerend door de filmografie van de regisseur, Anthony Tarsitano,  zie je dat bij de drie door hem gemaakte films de woorden enigmatisch en zinloosheid hoog genoteerd staan. Voor Lost Cat Corona betekent dat vooral veel traagheid, en nee: daar ga je niet sneller van lachen. Een bijrol van Herman van Veen als depressieve anticlown zou de film niet hebben misstaan en wie gelooft dat dat een compliment is, moet vooral naar het dichtstbijzijnde filmhuis gaan, zodra de film daar in 2027 wordt vertoond. De rest is gewaarschuwd.

Op IMDB kwamen tot nog toe 134 kijkertjes tot een gemiddelde van 4,5. Dat moet de intellectuele bonus zijn, het Texelse panel heeft zich ernstig zitten vervelen en geeft een 3. Wat poes ervan vond, zal ik de lezer besparen, maar het klonk als een haarbal.

facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

Leave a Reply